ഞങ്ങള് താമസിച്ചിരുന്നത് ബുക്കിറ്റ് പഞ്ചാന്ഗ് എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു. സിങ്ങപോരിലെ സ്ഥലങ്ങള്കെല്ലാം മലായ് ഭാഷയിലുള്ള പേരുകളാണ്. ബുകിറ്റ് ടിമ, ചാങ്ങി, എന്നിങ്ങനെ. മലായ് ഭാഷക്ക് സ്വന്തമായ ഒരു ലിപി ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. ഇക്കാരണത്താല് ഇംഗ്ലീഷ് ലിപി തന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. സിങ്കപ്പൂരില് സൈന് ബോര്ഡില് എല്ലാം മലായ് വാക്കുകള് ഇംഗ്ലീഷ് ലിപിയില് എഴുതികാണാം. ഞങ്ങള് താമസിച്ച ഫ്ലാടിനടുത്തു ഒരു മുരുകന് ക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ആഴ്ചയും അവിടെ പോകാറുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലായിടത്തും പുല്ത്തകിടിചെത്തി വൃത്തിയാക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. ചെറിയ ഷോപ്പുകള് നാലോ അഞ്ചോ ഫ്ലാടുകള്ക് നടുവിലുണ്ടു. മിക്കവാറും എല്ലാ സാധനങളും അവിടെ കിട്ടും. നാലു ഫ്ലാടുകല്ക് ഒരു പാര്കുണ്ടു. കുട്ടികള്ക് കളിക്കാനും മാതാ പിതാക്കള്ക്കു സൊറ പറയാനും തുറസ്സായ സ്ഥലത്തു വൈകുന്നേരം കൂടാം. പാര്ക്കിലെ ഉപകരണങ്ങളുടെ ചെറിയ തകരാര് പോലും അപ്പോപ്പോള് തന്നെ ശരിയാക്കുന്നു, ജോലിക്കാര് വന്നു. പിന്നെ മിക്കവയും എല്ലാ സമയത്തും ഫ്ലാറ്റിന്റെ താഴത്തെ തുറസ്സായ കാര് പാര്കില് ഇട്ട ബെഞ്ചില് ഒരു കൂട്ടം വൃദ്ധര് ഇരിക്കുന്നത് കാണാം. വെറുതെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊണ്ടു. സമൂഹത്തില് നിന്നു തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടവര്. പുക വലിച്ചു കൊണ്ടു. നമ്മുടെ നാട്ടിലും വയസ്സന്സ് ക്ലബ്ബുകള് അവിടവിടെ കാണാമല്ലോ. ആയുര് ദൈര്ഘം വര്ദ്ധിക്കും തോറും പ്രായമായവരുടെ സംരക്ഷണം ഒരു പ്രശ്നമായി വരുന്നു, ഇവിടെയും. സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ കാര്യങ്ങള് ശ്രദ്ധിക്കാന് പോലും സമയം തികയാത്ത മക്കള്ക് മാതാപിതാക്കളെ ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല. മനഃപൂര്വ്വം അല്ലെങ്കിലും. പുറകോട്ടു നോക്കി നടന്നുകൊണ്ട് മുന്പോട്ടു പോകാന് ആരും ശ്രമിക്കുകയില്ലല്ലോ. ചരിത്രം വീണ്ടും ആവര്ത്തിക്കും എന്ന് ആരും ഒര്മിക്കുന്നുമില്ല.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ